ข้าวห่อไข่ ♥

posted on 22 Sep 2011 21:45 by wizcatz  in Diary
 
 
 
ด้วยอารมณ์ไหนไม่รู้อีกแล้ว
 
อยู่ ๆ ก็เกิดอาการลงแดง " ว้อนท์ " ข้าวห่อไข่มาก ๆ
 
จินตภาพขึ้นมาเป็นข้าวห่อด้วยไข่ทรงรี ไข่กำลังสีเหลือง ๆ นุ่ม ๆ มีซอสมะเขือเทศแต่งหน้า ฯลฯ
 
ตั้งแต่เมื่อดึก ๆ วันพุธ ท้องโครกครากไปหมดเลยทีเดียว
 
 
 
 
 
 
 
จนมาวันนี้ไปเรียน + สอบ
 
ก็ยังอารมณ์ค้างอยู่ - _ -"
 
เลยโทรเข้าเบอร์บ้าน
 
 
 
 
เรา : ม๊า อยากกินข้าวห่อไข่อ่ะ ตั้งแต่เมื่อวานละ อยากกินมาก ๆ เลย ~
 
ม๊า : กลับมาทำกินเองสิ
 
 
 
 
ก็พอเดาคำตอบได้ไม่ยาก เพราะนิ้วมือขวาม๊าใส่เฝือกเพราะกระดูกเปราะอยู่
 
ด้วยความที่เรา ทำแค่ไข่เจียวยังขาดเป็นท่อน ๆ ได้
 
ไหน ๆ ก็สอบเสร็จไวเลยไปแวะเดอะมอลล์งามที่เป็นทางผ่านก่อนกลับบ้าน
 
พอถึงก็ตรงดิ่งไปตู้เกม PIU ที่ชั้น 6 ( อ้าว แล้วข้าวห่อไข่ . . . )
 
เจอพี่โบซนอนสลบคากองชีทอยู่ตรงร้านแมค
 
เลยลงไปหาอะไรกินที่ศูนย์อาหารก่อน
 
 
 
 
 
 
 
แลกคูปองแล้วเดินวนรอบทันที
 
จนไปเตะตาร้านอาหารญี่ปุ่นร้านนึง มีเมนูข้าวห่อไข่ด้วย !
 
ไม่รอช้า ตรงดิ่งเข้าไปสั่งในทันที

เรายืนรอด้วยอารมณ์ตื่นเต้น สุขีสุด ๆ เกินจะบรรยายจริง ๆ นะ
 
ยืนมองเขาทำไป อมยิ้มไป ในใจก็คิด
 
 
 
 
* เอาข้าวห่อไข่มาทำเป็นเมนูแบบนี้
 
แสดงว่าพนักงานต้องทำเก่งแบบไม่ขาดชัวร์ ๆ แน่เลย
 
ไม่งั้นคงไม่เอามาขาย ว่าแต่เขาจะทำยังไงให้มันไม่ขาดนะ ?
 
 
 
 
แล้วเขาก็เริ่มเอาข้าวลงมาผัด
 
เป็นข้าวเปล่า ผัดใส่เครื่องปรุงต่าง ๆ ตามแบบฉบับของเขา
 
แล้วเขาก็เทผักใส่เยอะมาก ๆ ทั้งหอมใหญ่ ถั่วลันเตา ข้าวโพด ฯลฯ
 
โดยที่ไม่ใส่เนื้ออะไรเลยด้วย
 
 
 
 
* เอาหน่า จุดสำคัญมันอยู่ที่ไข่ ข้าวผัดช่างมันเถอะ ดูแล้วไม่น่าอร่อยเลย
 
 
 
 
แล้วเขาก็ตีไข่ในถ้วย
 
แล้วราดลงบนเตา
 
เรามองแล้วก็เริ่มกังวล . . .
 
 
 
 
* ทำไมไข่มันบางจัง ? จะห่อหมดหรอนั้น 
 
 
 
 
แล้วเขาก็เริ่มตักข้าวผัดใส่ถ้วยกลม ๆ
 
 
 
 
* ตักใส่ถ้วย ? ตักใส่ทำไมอ่ะ ?
 
อ๋อ เขาคงเอามาใส่เพื่อให้มันอยู่ทรงก่อนห่อแน่ ๆ เลย
 
ไม่งั้นไข่คงทะลักขาด บางซะขนาดนั้น
 
 
 
 
เสร็จแล้วเขาก็โปะข้าวผัดที่ยัดใส่ถ้วยจนแน่นลงในจาน
 
เราเครียดเลย . . .
 
สิ่งที่แอบกลัวไว้กลายเป็นความจริงขึ้นมา
 
สมองเราหยุดนิ่งไม่คิดอะไรเลยจริง ๆ ตอนนั้น
 
ด้วยความที่เราอยากกินมาก ๆ และคาดหวังเอาไว้สูง
 
วินาทีที่เขาตักไข่มาทั้งแผ่น แล้วโปะลงบนข้าวผัดที่วางไว้ก่อนแล้ว
 
เราสารภาพว่าจะล้มทั้งยืนจริง ๆ
 
คือเราอยากกินมาก ๆ อ่ะ เจอแบบนั้นเข้าไปจุกเลยค่ะ
 
สุดท้ายเลยนั่งเขี่ย ๆ กินแต่ไข่ เพราะข้าวผัดจืดชืดไม่อร่อยตามที่เห็นจริง ๆ
 
เฟลมาก ๆ ผิดหวังสุด ๆ . . .
 
 
 
 
 
 
 
เลยเดินกลับมาเล่น PIU รอบนึงก่อนกลับบ้าน
 
ฝนก็ตกซะ ยังดีว่าเจอรถปอ.104 เลยไม่อึดอัดเท่าไหร่
 
ถึงบ้านฝนก็ยังไม่หยุด เดินคอตกเข้าบ้านไปด้วยอารมณ์เฟล ๆ
 
แล้วเราก็ต้องเซอร์ไพรส์กับสิ่งที่เห็นมาก ๆ
 
 
 
 
( กรรม ทำไมอัพรูปไม่ติด T A T ดู นี่ แทนก่อนแล้วกันนะคะ  )
 
 
 
 
ข้าวห่อไข่ล่ะคะ
 
ม๊ากับน้องชายช่วยกันทำให้
 
ตอนที่เห็นนี่แบบ ดีใจมาก ๆ อ่ะ บอกไม่ถูกเลย
 
ม๊าเองก็มือไม่ค่อยดีอยู่ เราก็ดันงี่เง่าไปขอ รู้สึกผิดมาก ๆ เลย
 
แต่คิดว่าคงเพราะนิสัยเราที่ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยบอก ไม่ค่อยขออะไรเท่าไหร่
 
พอเรามาพูดแบบนี้ม๊าเลยอยากทำให้ละมั้ง ?
 
ซึ้งสุด ๆ อ่ะคะ นั่งกินแทบจะน้ำตาไหล อร่อยมาก ๆ เลยด้วย
 
ม๊าเราเป็นคนที่ทำพวกไข่เจียวได้ฟู นุ่ม เหลืองกำลังน่าทานด้วย
 
มีความสุข ~